Dag 6 - Williams - Bearizona

Gereden Miles: 257
Temp: rond de 30 gr.












Vanmorgen gaat de wekker om 6.30 uur! We verlaten vandaag Las Vegas om naar Williams te rijden, onze volgende stopplaats vlakbij de Grand Canyon. We zullen vandaag ruim 4 uur moeten rijden, daarbij verliezen we ook een uur door het tijdsverschil tussen Nevada en Arizona.

Om 8.17 uur zitten we in de auto Las Vegas uit. Vanuit de auto maken we nog wat foto's van het Zuidelijke deel van de strip, hier zijn we niet lopend geweest. In Henderson gooien we de tank vol, halen bij de Vons nog lekker brood, kersen, nectarines en beleg voor ondeweg. Dan gaan we op weg.

Om 8.45 uur passeren we de grens van Arizona, dan is het ineens al 9.45 uur.

Bij een uitkijk punt over de Colorado river komen we een mooi Indiaans paar tegen. Zij verkopen allerlei kettinkjes en hebben zich heel strategisch opgesteld ;-)

Het landschap is heel gevarieerd, voornamelijk bergachtig, er zijn grote delen met hoge, ruige rotsen waar bijna niets groeit, maar ook delen die wel groen zijn, we rijden bijvoorbeeld over een hoogvlakte (1500 m. hoog), voorbij Kingman waar het heel groen is , met veel bomen en gras.

Bij kingman gaan we even van de weg af om bij de Mohave Airport Drive naar het vliegtuig kerkhof te kijken. Hier staan honderden vliegtuigen in de woestijn gestald. Keurig op een rij, gesorteerd op vliegmaatschappij.

12.40 uur rijden we Seligman binnen, een plaatsje aan de Route 66, de beroemdste weg van Amerika. Hij loopt van Chigago naar Los Angeles en 3941 km lang. In Seligman waan je je in de jaren 50, maar dan wel over de top. Grappig om even door te lopen. Wij zien aan de rand van het plaatsje een picknick  tafel onder een grote boom, een perfecte plek om te lunchen. De temperatuur is hier heel aangenaam, rond de 31 gr. ruim 10 gr. lager dan in Las Vegas. Rond 13.30 vervolgen we onze weg richting Williams, we rijden het laatste deel over de Route 66.

Om 14.30 uur zijn we in Williams. Wij rijden naar het hotel inchecken en gelijk al de sleutel krijgen, prettig! We laden de koffers uit, drinken wat en gaan op weg naar Bearizona. Een vriendin van ons was hier geweest, maar raadde het eigenlijk af. Op een blog hadden we echter wel een positieve beschrijving gelezen. We wagen het er toch op. Nadat we entree hebben we betaald, rijd je met eigen auto door het park heen. Het park huisvest een aantal dieren die in noord Amerika voorkomen, zoals wolven, bizons, Big Horn sheep en beren. Je krijgt het dringend advies ramen dicht te houden, deuren op slot en als een dier nadert door te rijden.

Alle dieren zijn heel actief, het is daarom leuk en spannend er tussen door te rijden. De dieren zitten in verschillende gedeeltes en het laatste deel is natuurlijk: de beren.

De beren waren ontzettend actief, ze liepen om de auto heen, staken de weg over. Een paar renden door het bos. Een beer zat heerlijk ongeneerd aan zijn buik te krabben. Na ons was er geen auto, dus we rijden nog een extra rondje, dan is er nog niemand....dus vooruit nog 1 rondje dan, ze zijn zo leuk! Bij het verlaten van het berengedeelte is de route per auto ten einde. We parkeren de auto, er is nl. ook nog een gedeelte waar je door kan lopen. Bij de ingang vertelde ze dat ze 9 jonge beertjes hadden, ze zitten bij elkaar in een verblijf, de wat oudere jonge beren weer in een ander. We zijn precies op tijd voor de presentatie van een paar roofvogels. Ze hebben hier een heel grote prachtige uil die ze over het publiek laten vliegen. We zaten vlak voor de plek waar de vogels landen, je de wind van hun vleugelslag. Na ong 2,5 uur zijn we uitgekeken.

We rijden eerst nog een stuk het bos in, Iris ziet een hert en we zien ook wat eekhoorntjes, daarna rijden terug naar Williams en lopen nog even door het plaatsje. Volgens de kinderen lijkt Williams sprekend op het stadje uit de film 'Cars'. Na het avondeten halen we nog wat bij de Dairy Queen, Iris neemt voor eerst een blizzard strawberry, gemaakt met verse aardbeien, voor herhaling vatbaar.

Er is iets fout gegaan met de camera van Harm heeft op een instelling gestaan, precies toe we tussen de beren reden, die niet op Blogger kan. Dus helaas wat mindere foto's van dat deel.

Dag 5 - Las Vegas

Na weer een prima nacht gaan we deze ochtend in voor het ontbijt naar het buffet in de Wynn. Thijs heeft speciaal, zoals hij het zelf noemde, "honger gespaard". Hij is een heel kleine eter en zit na 3 happen meestal vol. Om 8 uur opent het buffet, wij waren er rond die tijd ook ongeveer. Na het afrekenen wordt je naar een tafel gebracht. Het buffet heeft een enorm aanbod aan gerechten uit allerlei landen, ook gerechten die wij echt niet als ontbijt zien. Maar alles ziet er perfect uit en smaakt ook heel goed. Er is ook een heel uitgebreid deel met kleine desserts, echt heel lekker. Thijs heeft de pech dat hij zijn half volle bord uit zijn handen laat glippen als hij ern pizzapunt wil pakken, met oorverdovende knal valt het op de stenen vloer. Hij schrikt zo erg dat hij staat te trillen op zijn benen. Na even troosten gaat hij met hulp een nieuw bord halen. We genieten allemaal van het buffet, eten wel wat meer dan normaal...... ;-))

Na het ontbijt rijden we naar de Premium Outlet, Harm had bedacht dat hier een shop van Spyder is, het merk waar hij zijn ski-outfit van heeft. Ook had Thijs nog een nieuwe jeans nodig. Vorig jaar was hij goed geslaagd bij Levi's en eigenlijk wilde hij wel weer nieuwe omdat hij er bijna uitgegroeid is. Thijs slaagt goed, Harm echter niet, handschoenen die hij wilde vernieuwen waren er niet in zijn maat. Rond 11 en houden we het voor gezien, omdat het gewoon te warm is.

Terug in het hotel besluit Harm, omdat hij zich niet zo lekker voelt even binnen te blijven en te gaan liggen. Iris wil dat eigenlijk ook wel. Thijs geeft aan met zijn moeder de Strip op te willen. Hij wil heel graag naar 'The Secret Garden' van Siegfried en Roy. Ik vond het prima, dus samen gaan wij er op uit, terwijl de andere twee siësta houden. Na ongeveer een half uurtje lopen zijn we bij het hotel 'The Mirage' waar binnen The Secret garden is. We lopen langs het casino, waarvan er in elk hotel een is. Ongelooflijk dat het dag en nacht hier doorgaat, 365 dagen per jaar. Bij The Secret garden aangekomen moeten we entree betalen, 14,95 voor een kind en 19,95 voor een volwassene, ex tax uiteraard. Er is een dolfijnen leefgebied, ze hebben er totaal 10 en en wat katachtige, zoals witte leeuwen en witte tijgers. Niet heel groot maar wel leuk voor maximaal een uurtje. Er zij geen shows, maar je kan zoals in een dierentuin, zolang als je wilt Nasr de dolfijnen kijken. Ze zijn heel nieuwsgierig, komen steeds langs je zwemmen om naar je te kijken. Wel leuk en voor Thijs geweldig. Ze voeren de dolfijnen wat leuk is om Naar te kijken, ze gooien ook wat ballen in het water om ze mee te laten spelen. Met moeite kreeg ik Thijs weer mee om terug naar het hotel te gaan waar we met Harm en Iris hadden afgesproken om naar het zwembad te gaan. Na weer een wandeling van een half uur komen wij enigszins verhit weer aan. Het is nog steeds rond 40 gr.

 En alles was buiten!De twee anderen voelen zich inmiddels weer een stuk beter, dus gevieren vertrekken we rond 14.30 naar het zwembad. We blijven tot een uur of vijf in het zwembad, waar het vandaag behoorlijk druk is.  Omdat we de lunch vandaag over hebben geslagen, eten we vanavond op tijd. 

We besluiten makkelijk te doen en gaan naar de foodcourt in de Mall aan de overkant van het hotel. We shoppen nog even wat, we zijn er nu toch ;-) en Iris vindt eindelijk de veertjes die ze zo graag een keer in haar haar wil. Nou vooruit dan maar..., ik loop per ongeluk tegen een jas bij Guess aan die ik niet kan laten hangen. Dan gaan we op weg naar de Bellagio om de dansende fonteinen te zien. Het is toch weer een behoorlijk stuk lopen, het is ontzettend druk op straat vanavond. Rond 21.00 uur zien we de fonteinen show, waarna we lekker met de taxi terug gaan. Morgenochtend verlaten we Vegas op weg naar Williams.

Leuk dat jullie ons allemaal weer volgen, bedankt voor de leuke reacties en tips. Dat maakt het bloggen een stuk leuker. Het kost mij toch best wel veel tijd. Het schrijven gaat mij wat lastiger af deze keer, maar gelukkig hebben we ook foto's.

Dag 4 - Hoover Dam

aantal miles gereden : 72
weer                          : afwisselend zonnig en zwaar bewolkt
temp                         : 42 gr

We worden vanochtend wakker, 7.45 uur met uitzicht over Las Vegas. We zitten op de 56ste verdieping en de hele voorpui is van glas, de gordijnen hadden we niet dicht gedaan. Om 9.45 uur zitten we allemaal in de auto op weg naar Boulder City om naar de Hoover Dam te gaan.
Aan het eind van Las Vegas Boulevard staat het bekende welkomsteken, wel vreemd dat je het eigenlijk alleen kan fotograferen als je Vegas uit rijdt.

De Hoover Dam is een betonnen boogdam in de Colorado River ter hoogte van de Black Canyon, op de grens tussen de staten Nevada en Arizona. Als je met de auto het terrein op rijdt kom je  langs secerity, er wordt in de auto gekeken en beoordeeld of je verder mag. Ongeveer 48 km van Las Vegas ligt de Hoover Dam. In het gebied waar we door rijden is nauwelijks vegetatie , maar is een vrij woeste omgeving met unieke rotsformaties.
De hooverdam voorziet het woestijngebied van betrouwbare watervoorziening en goedkope elektriciteit. De dam levert water en elektra aan Nevada, Arizona en Californië. Het stuwmeer trekt veel watersporters en toeristen.

Nadat we de auto in de parkeergarage hebben gezet, lopen we maar de ingang. Nu moeten we zelf zoals op een vliegveld langs de security, tassen inleveren, sieraden af, riemen af, enz. Natuurlijk ben ik aan de beurt voor een extra controle, de medewerker meldt, nadat ik uitgebreid bepiept ben, "you're good!" dat wist ik al, maar zij hadden duidelijk hun twijfels.

We doen de powerplant tour, totaal $ 40,00 welke een half uur duurt. we hebben geluk, want we kunnen direct aansluiten bij de volgende toer. Eerst zien we een filmpje over de totstandkoming van de dam, daarna gaan we met een gids gaan we o.a. naar het turbine gebouw waar 17 waterkrachtgeneratoren staan.

Na de tour lopen we de dam op en neer. Het is erg indrukwekkend, maar ook ontzettend warm. De witte rand die je op de rotsen ziet is ontstaan door een enorm hoge waterstand va de Colorada River in 1983. Hier waren ze absoluut niet blij mee. De overflow heeft 2 maanden zijn werk moeten doen.

We lopen terug naar de garage om met de auto naar de brug te gaan die tegenover de Hoover Dam ligt.

Als we de auto uitstappen komt er een politie auto aan rijden, ze parkeren en rennen de trappen op, wat een behoorlijke prestatie is bij 41 gr. Wij volgen in een normaal tempo. Boven is het nog een aardig stuk over de brug lopen voor we middenop en recht boven de Colorado river staan. Het uitzicht is super, je kijkt uit op de dam met daar achter het enorme stuwmeer. We zijn net wat foto's aan het maken als er een agent aankomt en iedereen sommeert van de brug af te gaan. Er is iemand in de tijd dat wij er waren van de brug af gesprongen, echt heel triest als je daartoe besluit. Gelukkig hebben we het niet gezien. In doodse stilte liep iedereen de brug en de trappen af. iedereen was toch wel behoorlijk onder de indruk. We zijn in de auto gestapt en terug richting Vegas gereden. wel nog wat stops gedaan op uitkijkpunten. Onderweg stoppen we bij een DQ voor 3 blizzards en een dippend cone.  Dat was heerlijk, de eerste ijsjes deze vakantie.....

Bij een Vons halen we een lekker brood, druiven, aardbeien en een lekker kaasje. We nemen alles mee naar het hotel en picknicken op de kamer. Zo heerlijk weer eens een lekker stuk brood te eten, ipv aldoor in een restaurant. Rond 14.30 waren we terug in het hotel. We zijn toch wel een aantal uren van de dag bezig met de Hoover dam geweest. in eerste instantie hadden we gepland dit even op weg naar de Grand Canyon te doen, maar dan waren we echt in tijd nood gekomen. het maken van kilometers maar ook even een foto van een mooi punt maken kost best veel tijd. Onderweg naar huis was de lucht heel donker en zagen we het onweren. Bij het binnenrijden van Vegas hebben we zelfs wat regen. Na onze hotel picknick gaan we naar het zwembad, waar we ons de rest van de middag prima vermaken.

's Avonds lopen we deze keer de andere kant van de strip op. Eerst gaan we maar de Fashion show Mall recht tegenover ons hotel. Daarin bevindt zich de grootste abercrombie die wij ooit gezien hebben. Iris ziet nog een leuke trui, ze kijkt haar vader lief aan, en ja... Ze mag hem kopen. We gaan o.a. Naar Circus circus, Iris en Thijs kijken daar naar de show van een acrobaat. Rond 10 uur zijn we weer in ons hotel. Voor morgen staat er weinig op het programma, beetje zwemmen, zonnen, lezen.