Dag 9 - Zion

Vannacht niet zo geweldig geslapen, maar wel leuk een keer in zo'n cabin te bivakkeren. Maar we zijn nog niet geslaagd voor de campertest. Ik ben lang voor de wekker wakker. We ontbijten op de veranda voor de cabin, pakken de auto in en zitten om 7.45 weer in de auto. Vandaag hebben we een lange rit voor de boeg. Thijs speelt spelletjes op de IPad, Iris slaapt in de auto gelijk weer verder, als puber heb je veel slaap nodig ;-)

We rijden eerst terug naar Page, waar we om. 8.45 uur aankomen, halen even vers brood, jus en vers fruit. Tanken even en vervolgen onze route op weg naar Zion. Voorbij de prachtige rode rotsen, wat versteende zandduinen zijn, en het kobaltblauwe Lake Powel, verandert het landschap naar geel/grijzig met hele hoge, ruige grijze rotsen.

Als we in de omgeving van Zion komen, zijn de rotsen weer anders!

Het is veel groener, ook op de rotsen groeien bomen. We zijn uit het grondgebied van de Indianen. De huizen zijn gelijk heel anders, alles ademt hier een western style uit.

Het is ongelofelijk hoeveel kleuren, vormen, soorten steen, verschil in erosie de rotsen, bergen we de afgelopen dagen gezien hebben. Foto's zijn mooi en geven een goede impressie, maar je mist een dimensie die je met je ogen wel waarneemt. Super om dit deel van Amerika te zien!

Om 11.15 rijden we het park in, er staat een rij om te betalen, wij kunnen via een ander poortje direct doorrijden. Bij de Grand Canyon hebben we een Nationale Park pass gekocht, we kunnen nu na het tonen van legitimatie direct door. Om ons heen doemen enorm hoge 90gr steile wanden op, het is echt adembenemend mooi. Na een stukje rijden zien we ineens een Dessert Bighorn Sheep langs de weg staan, het lukt om hem vast te leggen, rijdend door het autoraam. We parkeren de auto bij het Visitor Centrum parkeren we de auto, maar het kost moeite een plekje te vinden. We gaan eerst wat eten, daarna gaan we de shuttle bus het park in. Het is alleen maar mogelijk om met de shuttle bus het park in te gaan, zins een paar jaar zijn auto's niet meer toegestaan.

De bus rijdt een route waarbij je op verschillende plaatsen in- en uit kan stappen. Op elke uitstapplaats zijn wandelingen, de een wel moeilijker of langer als de ander. We stappen eerst uit bij de "Weeping Rock", de trail duurt ong een half uurtje. We klimmen omhoog, best pittig want het is heet 40 gr., onderweg komen we een groot hert tegen wat rustig staat te eten langs het pad. Aan het eind van de trail, dit is een dooopende route, is een enorme overhangende rots waar altijd, ongeacht het seizoen water uit drupt, vandaar zijn naam. Als we teruggelopen zijn stappen we weer op de bus, nu stappen we uit bij de 'Narrows'. Deze trail gaat door het water, dit gaan we niet doen, Harm heeft problemen met zijn knieën, dat zou onverstandig zijn, maar we lopen wel even naar het water. Door Zion loopt de Virgin River, welke miljoenen jaren geleden verantwoordelijk is geweest voor het landschap zoals het nu is. Onderweg komen we een slang tegen. Thijs blij, de slang was behoorlijk lang en kroop niet meteen weg. Rond 15.30 stappen we weer op de bus, terug richting auto. 2 Miles verderop is ons hotel voor vannacht. We hebben het Best Western "Zion Park Inn" in Springdale geboekt. Nadat we Ingecheckt zijn gaan we direct naar het zwembad, heerlijk even opfrissen en uitrusten.


Omdat het all snel nadat we in het zwembad zijn begint het te regenen, gaan we op tijd eten. Er kiezen voor de Flying Monkey in Zion, prima eten voor een betaalbare prijs.

Daarna rijden we nog een keer naar het Nationale Park, rijden een stuk, lopen nog wat. 's avonds tegen de schemering is het prachtig en een stuk rustiger. We zien een paar heel mooie blauwe vogels en nog een hert.

Dag 8 - Antelope Canyon - Monument Valley

gereden miles: 165
temp              :  30 - 23 gr
weer              :  bewolkt met regen, af en toe zon











Vandaag hebben we om 11 uur een afspraak staan met Chief Okinobi, zoals wij hem noemen, om naar Antelope Canyon te gaan. De dit deel van Amerika is van de Indianen, de Canyons zien ze dan ook als hun grondgebied. Wil je er wat van zien, dan moet je daar voor betalen en ga je onder hen begeleiding de Canyon bezoeken.  Ons hotel ligt vlakbij de ontmoetingen plek, wat betekend dat we vandaag kunnen uitslapen. Prima bedden hier, we slapen beter als de nacht ervoor, maar om 7.45 uur heb ik zo vaak mij omgedraaid dat ik er uit ga, een prima tijd, we moeten tenslotte ook nog ontbijten. Als ik gedoucht heb zeg Harm dat ik mij vergis in de tijd, het is volgens hem een uur eerder. De wekker staat inderdaad ook op 6.55, maar mijn mobiel op 8.55.......
Eergisteren hebben we ons ook al in de tijd vergist, we dachten met het Arizona inrijden, een uur in te leveren, maar bij Bearizona bleek dat we dat uur daar al weer terug hadden... Harm heeft wel eens ergens gelezen dat de Indianen een andere tijd hanteren dan de Amerikanen in hetzelfde gebied. Om zeker de zijn, we hebben tenslotte een tijdsafspraak, loop ik naar de Lobby, daar hangen tig klokken en die van Page staat inderdaad op 7 uur. Ik zit nu voor onze hotel kamer buiten, met uitzicht over Lake Powel, dit stukje te typen. Heb ik zomaar een uurtje kado. Slapen kan ik niet meer, tijd om eens eens wat blogs bij te lezen......

Om 8.15 uur gaan we ontbijten, het hotel biedt een behoorlijk buffet, met veel tafels, toch is het vol als wij aankomen. We besluiten dan het bord mee naar de kamer mee te nemen, dan is er toch ineens een tafel vrij, wel zo prettig. Na het ontbijt drinken we op ons gemak koffie, we hebben vanmorgen ruim de tijd.

We zien het in de verte op verschillende plaatsen regen vallen en niet veel later begin het bij ons ook te betrekken en te spetteren. Tegen de tijd dat we weg moeten is het gelukkig weer droog, maar nog wel bewolkt. Om 10.15 moeten we ons melden bij een benzine station in Page voor de Antelope Canyon Tour. Er staat al een groep mensen te wachten bij de auto's die ons naar de Canyon brengen. Cheffin "Toothless" noemde in haar beste Engels de namen op van de verschillende families, maar ging al gauw over tot spellen van alle buitenlandse achternamen. Er waren verschillende groepen, Harm had de foto tour geboekt, deze duurt 2,5 uur en geeft je ruim de tijd om te fotograferen. Onze groep bestond uit 14 personen. Omdat het achter in de auto vol zat, ging ik samen met een andere vrouw voorin zitten. De auto is een Pickup truck met in de lengte van de laadbak 2 banken met de ruggen tegen elkaar. Daarmee hobbelde en bobbelden we in een kwartiertje naar de Canyon.

De Canyon was prachtig, het was wel bewolkt waardoor we geen foto's van naar binnen vallende straling kunnen maken. Maar door de bewolking heb je veel minder harde schaduwen, wat volgens onze gids ook heel mooi is.
Prima, weer is niet te beïnvloeden, anders zouden alle foto's er ook hetzelfde uitzien. Thijs vond het prachtig, liep vooraan met de gids, hij heeft heel veel foto's op mijn mobiel gemaakt ;-)
Om 1 uur zijn we weer terug bij het startpunt. Het was een geslaagde trip, maar ze zouden er goed aan doen iets minder groepen tegelijk door de Canyon te laten lopen. Wij hadden door de speciale tour steeds voorrang en tijd zo lang we nodig hadden, maar toch.

Bij de Wallmart halen we vers brood en beleg, tevens eten voor vanavond. We gaan naar Gouldings Campground in Monument Valley waar we voor vannacht een Cabin gehuurd hebben.

We moeten ong 3 uur rijden. Het landschap onderweg vind ik weer prachtig.  We rijden voor een grot deel op 2000m hoogte. In de omgeving van Momument Valley lijkt het of we door een vallei rijden met grote tafelbergen, maar in werkelijkheid zijn de toppen van de tafelbergen de oorspronkelijke vallei, door aardverschuiving en erosie is een eeuwigheid geleden dit landschap ontstaan. Onderweg stoppen we bij een Macdonalds voor een kop koffie, Harm heeft nl. wat last van slaap. Als ik met de bekers koffie naar de auto loop wordt Harm lastig gevallen door een groepje Indianen, die geld willen.

Wij hebben een paar dollar gegeven om ervan af te zijn, ze waren met z'n achten, daarna snel doorgereden. Voelde een beetje eng.

Nog een kwartiertje rijden, dan komen we aan bij Gouldings Campground. We melden ons bij de receptie, betalen voor de Cabin en krijgen vervolgens de sleutel. De Cabin is een efficiënt ingedeelde camper. Er staan op de camping een hoop grote campers met een behoorlijk aantal Nederlanders.

Wel gezellig een dagje op de camping. Nadat we wat gedronken hebben en de bagage naar binnen hebben gebracht, stappen we weer in de auto om de omgeving te bekijken. Het is hier ontzettend mooi de tafelbergen zijn enorm groot en heel indrukwekkend. Bij milemarker 13 op de highway 163, maken we, zoals vele een aantal foto's. Iris en Thijs brengen de avond kaartend door. Er is hier Wifi, maar een zeer slechte verbinding. Foto's bij het verslag plaatsen gaat heel moeizaam, bij het plaatsen zie ik dat ik niet de beste heb uitgekozen. Ik laat het even zo tot we een betere verbinding hebben.

Dag 7 - Grand Canyon - Page

gereden miles : 280
temp: 23 - 41 gr.
weer: zonnig











Na de heerlijke bedden in de Wynn, was het wel even wennen op het smalle Queen bed in dit hotel. Wel geslapen, maar ook elk uur gezien. We slapen op de begane grond, horen dus elke auto die op slot gaat, met het bekende toetje, en dat zijn er nog al wat. Het gaat ook de hele nacht door. We hebben wat te vieren vandaag, Thijs is jarig! Hij is 12 jaar geworden !!

Vandaag rijden we via het Grand Canyon National Park naar Page. We zitten vroeg in de auto, het is vanaf Williams ongeveer 1,5 uur rijden. Om 8.08 uur rijden we staan we voor de poort, we kopen een Nationale Park Pass, dan zijn we goedkoper uit dan elke keer apart toegang betalen. De pas is een jaar geldig, misschien kunnen we hem volgend jaar ook nog gebruiken.
De Grand Canyon is 446 km lang, gemiddeld 16 km breed en ongeveer 1500 m diep. De kloof is in een periode van 6 miljoen jaar gevormd door de Colorado River. Het snelstromende water heeft het Colorado plateau uitgesleten.

Het is nog heel rustig, we gaan een deel van de Rim trail lopen.
Het is bewolkt en 23 gr. bijna koud , maar perfect om te wandelen. Eerst lopen we 700 meter door het bos, dan komen we bij de Canyon aan. Wat een prachtig landschap! Woorden schieten tekort om dit uit te leggen. De foto's geven een indruk, maar de werkelijkheid is niet te vangen in een foto. We lopen ongeveer 4 km. om 9.50 uur zijn we eer terug bij de auto.

Op het moment dat we het bos uitstapten, brak de zon door de wolken heen, het weer is prima, rond de 29 gr., water is dus een grote vereiste. We stappen weer in de auto en rijden naar een ander gedeelte. Het kost wel even moeite een parkeerplaats te vinden. We lopen van Bright Angel trailhead naar het Hopi house. Naast alle prachtige vergezichten spotten we ook wat wildlife, natuurlijk veel eekhoorntjes in de bomen en op de grond, maar ook een konijn, hagedissen en een Mule deer, een soort hert. Rond 11.15 uur zijn we terug bij de auto. We stoppen nog bij een aantal bekende punten zoals o.a. het Grandview point. Bij Desert view, het eindpunt van de Grand Canyon onweert het heel even. Tijdens het rijden komen we nog een kudde herten tegen, die ineens vlak langs de weg stonden. Rond 13.45 uur programmeren we de TomTom richting Page. Heel snel verandert het landschap van een bosrijke omgeving in een gele zandwoestijn met heuvels. Op dit moment rijden tussen ruige bergen door die de meest fantastische kleuren hebben, roze, oranje, terra, blauw en groen tinten. Onbewoonbaar maar prachtig om te zien.

We hebben zo'n 150 km gereden, bijna totaal onbewoond en als er iets van huis stond was het een soort caravan of hut.

Om 15.15 zijn we in Page, we checken in bij 'The Quality Inn' en we hebben een kamer met uitzicht over Lake Powel gekregen, dat is super. Dan gaan dan eerst op zoek om iets te eten. De lunch was er n bij ingeschoten en onderweg was er niets... Gezien onze trek kiezen we voor een snelle hap, de Burger King.

Om 15.45 rijden we naar de Glen Canyon Dam, de bouw van deze Dam is in 1963 afgerond en heeft voor het ontstaan van Page gezorgd. Rond de dam ligt een rotsachtig gebied, waarvan de stenen in lagen geërodeerd zijn, echt prachtig om te zien. Wij lopen er een stuk en Thijs klautert lekker op de rotsen. Hierna rijden we naar een punt, waarvoor we eerst een stuk naar beneden moeten lopen, maar dan heb je rechts een prachtig uitzicht over de Dam en links kijk je in een diepe kloof in de Canyon, waar de Colorado River loopt. Een warme wandeling, het is hier in Page 41 gr. Maar zeer de moeite waard. Onze volgende stop op de sightseeing tour door Page is de bekende Horseshoe bend. Die moet je gezien hebben als je in Page bent. De weg er naar toe is best pittig, eerst zo'n 500 m over mul zand omhoog dan een lange afdaling naar beneden. Je loopt er ongeveer 25 min over, maar dan heb je een geweldig uitzicht. En dan komt de weg terug, het is nog steeds 40 gr. De lange afdaling van de heenweg is een behoorlijke klim, door heel zacht zand terug..... We hebben veel, heel veel water gedronken, maar dat heb je ook echt nodig hier. 

Tot slot rijden we terug via de Wallmart, we moeten tenslotte het water aanvullen. Rond 18.45 zijn we terug bij het hotel, waar we opgewacht worden door een prachtige zonsondergang. We eten 's avonds in de plaatselijke pizzeria, Thijs mag kiezen omdat hij jarig is.